| Yüreğimdeki ıssız liman beni hiç yadırgamasın... Sevdam artık tel örgülere takılmasın! Özgürlük neredesin? Aşklarımız selamlıyor bizi kuytularda... Sağanak yağmur, toprak bahar kokuyor Tutsaklığın karanlığını yırtarak bahar bahar geliyorsun! Umudum coşkuna katık olsun sevgili, Hangi duvar sevdamızdan yüce ki! Fırtınalar kopar içimde Yıllar oldu camlar ardında yüzün... Ama gökkuşağını serdik görüş gününe! Yüzün ki, Her sabah gül gibi açılır yüreğimde... |
|
Meltem KAYA |
| Yanlışlar da vardı Doğrular gibi Gemilerin yelkenleri Maviydi... Bir çocuk her sabah Ortalık ağarmadan Islık çalar Göğe bakar Yürürdü ağırdan... Sesi acılarını Sokağa taşırdı hep... İnce bir gül kanardı Avcumda bir avuç Deniz tuzu Belki bir tren sesi... Ellerim yalnızken Martılar da ağlardı Ağlarken yüreğimde Hep gülüşün açardı. Düşleri sektirerek Uçarken kuşlar Hiç varılamayan yerlere, Çocuk gül satardı... Bir çınara sabahla Rüzgar vururdu Sallanırdı yüreğim... İnanç yiğit işiydi Yürek işiydi Sen taşırdın inancı Oysa ihanet vardı İhanet vardı, ihanet... Sevgili bir ışıktı Ben çok uzaktaydım Ama ışıktaydı gözlerim Sevgilim benim Yaralı kuzum benim Seni özledim... Her ay karanlığında Gözlerini düşledim. Şimdi yakınız işte Soluğun yüzümde Sevgilim benim Uçarı yelim benim Ay düştü gülüşüne... |
|
Meltem KAYA |
| Yağmurlu bir sabah Güneşe su Yüreğe ateş düşer Alakaranlıkta bir kuş öter Kanadı sevdam... Kara gözlü kara tenli Çocuk sabahla bir Hep gül satar Ekmek parasına bir demet gül.. Gökyüzüm sonsuz mavi Engel tanımaz... Aşar tel örgüleri Yağmurlu bir bulut olur Avluya düşer... Bir kızıl gül biter Mapus damında ansızın Kordur yanar yüreğim Yanına düşer... Umut rengidir gül Kızıl bir umut rengi Okşarken titrer ellerim Gül bir avuç Özlem olur Yüreğim çocuk Kara gözlü kara tenli Söz dinlemez Aşar duvarları Gece karasında Sevgili, apansız Aklına düşer.... Kara gözlü kara tenli Çocuksa hep, Hep umut satar Sabahın elinden tutup Gülleri derleyerek Sızlar elleri Kanar çocuk elleri Güler çocuk gözleri... Bir avcı vurur Bir yavru kuşu Yüreğim o anda Avcuna düşer.... Yağmurlu bir sabah Kaldırıp başımı Göğe bakınca Akça pakça bir buluttan Gözlerin bana güler ...ve sevdan sevgili Hep göğüs kafesimde Benimle yaşar gider..... |
|
Meltem KAYA |
| Gece siyah bir fırtınadan giymiş elbisesini Ellerimin çok üşümesine hiç aldırış etmeden Koyu kırmızı bir mutlulukla geceye gülümseyen Hiç kimsenin nerede açtığını bilmediği kızıl bir gül gibi Türküler yakıyorum koyu kırmızı bir özlemle üzüm salkımı gözlerin için Sana gecem gözlüm diyorum Geceler kadar büyük yalnızlığımı hayalinle doldurarak Siyah fırtınadan elbisemi çıkarıp Bahar giyiniyorum… Sevdiğim diye sesleniyorum sana duygu filizim! Gece de filizleniyor, çıkarıyor siyah fırtınayı üstünden. Benim sözüme kulak veriyor sonra: …Yıldızsız geceler şahidim olsun ki; Seni bir ömür seviyor olacağım! Ve bir yıldız doğuyor gökte; Koyu kırmızı bir gülüşle tutuyor elimizden. |
|
Meltem KAYA |
| Bir ulaşılmaz hasret kadar uzakta Düşümde bir pembe karanfil, en katmerlisinden.. Üzerinde bir yağmur damlası, bir bal arısı.. Bir beyaz yelken, mavi bir sonsuzlukta umuda doğru Yüreğim çok uzaklarda çırpınır şimdi.. Sen ki; Ey gece gözlerine baharlar sığdırmış sevgili! Yüreğime sığdıramadığım, dışımda tutamadığım Ürkek bir sevda kuşu gibisin! Kaybedersem diye Sevmekten bile korkarım seni…. Sen ki; Ey gül bahçelerinin kızıllığına bürünmüş sevgili! Nice sevileri paylaştığım, yar sıcağım Bembeyaz bir gül tomurcuğu gibisin! Dalından düşürürsem diye Dokunmaktan bile sakınırım seni… Sen düşüme konan mavi yakamoz ışık Pembe bir karanfil gibi yakınsın düşlerime Yüreğin nerelerde çırpınır şimdi… |
|
Meltem KAYA |
| Geceydi… Alacakaranlık bir gece… Akan yıldızlarca tutkundu hayat bize… Geceydi… Şafaktan az önceydi… Bir yarım umut vardı elde, bir küçük yeşil… Oysa o alacakaranlık gecede Umutlar coşkun bir akarsu gibi çağlamaktaydı… Umut apansız bir çığlıkla kirlenmekteydi… Gün doğumu nelere gebeydi… Güneş, o kutsal aydınlık birazdan… Güneşi içenlerin türküsünü söyleyecekti… Her karanlık gecenin sabahı İnsanlar aydınlık bir türkü ile başlar yeni güne… Çoğul umutlar tohum gibi yine yüreklere serpilecekti… Bal ustası çiçeğinden havalandı Simitçi çocuğun tablasından bir çığlık yuvarlandı Doğan kız çocuğuna kundakta suskunluk sarmalandı… Canımın içi İstanbul toprağı kayıplardan utandı… Bir mahpus anası kapısını yalnızlığa araladı… Tutsaklık paslı zincirlerini özgürlükle tımarladı… Yeni gün sancılarla doğmaktaydı… Sardunyalı camlardan gecenin ağırlığı sızmaktaydı… Oysa güneş hiçbir zaman doğmayı unutmadı… Geceydi… Şafaktan az önceydi… Bir yarım umut vardı elde, bir küçük yeşil… |
|
Meltem KAYA |
| Eğer efkarlıysam; Bir kar resmi çizerim hüznümle Karın burukluğunu yaşarım tüm bedenimde Beyazlığını görmeden karın. Umudum doğar, direnir ...ve ölür içimde… Eğer efkarlıysam; Görmez gözüm bir çiçeği Bir tomurcukta doğan umudu Baharın kokusunu duymadan Fırtınalar başlar, kasırgalar sonra ...ve hiçbiri de dinmez içimde… Mutluysam; Dopdoluysam yaşamın her rengiyle Bahar çiçekleriyle içiçeysem, Kirpiklerimde arınmışsa dünya kederlerinden Sevgiliye kesmişse içim… Mutluysam eğer; Gecenin rengi karanlığı değil de Sevgilinin üzüm salkımı, gece sefası ...gözlerini anımsatıyorsa Artık hiç bir şey söylemeyin bana… Hüzünden, açlıktan, yokluktan bahsetmeyin! Bir nefeslik, Bir düşlük daha Yaşayayım mutluluğumu… Bir şafakta buldum aşkı Canım koydum gözlerinin salkımına Yanmış bir ormanda son yeşil dalın yalnızlığını Çektim attım yüreğimden. Sevdalandım… |
|
Meltem KAYA |
| Kara üzüm salkımı gözlerine Bir küçücük umut kuşu kondurdum. Öyle güzeldi ki ipekten kanatları; Umudun gökkuşağı renkleriyle, Uzak Kaf Dağı şatolarının gizemi… Güneşin en keskin ışığıyla, Okyanuslardaki yosunların salınışı… Umut yüklü küçük kuşun çırpınışıydı. Hiç duraklamadan bakardı gözlerine.. Öylesine bir bakış değil bu! Sakın unutma! Baktı mı üzüm salkımı gece gözlerinin derinliğinde Yitip giderdi. Yanılma sevgili! .. Öylesine bir sevgi değil bu! Apaydınlık süt mavisi sabahlara inanmak gibi Şafak tohumuyla başak umutları Sıcacık güneşli günlere taşımak gibi… Bak şimdi gözlerime! Bu öyle güzel ki sevgili… Kurumuş bir çiçeğin gözyaşınla Yaşama dönüşü gibi… Ama sen ağlama, hiç bir zaman! Güzel olan yaşamaktır seninle, Ben’den biz’e varmaktır güzel olan. Adamaktır bir demet beyaz papatyayı Bembeyaz, kar tanesi ellerine. Ve vurulmaktır sevgili Gözlerinin gül bahçesine… …Ve sevgin sevdalım; Yüreğimi bir demet kır çiçeği gibi Gözlerine sunduğum gün yüzlü sevgilim, Yaşamaktır benim için. Ben hiç yalnız kalmadım. Seni sevdim seveli, bilmedim hiç yalnızlığı. Senin sevgin sevdalım; Kimseler yokken, -yani yapayalnızken- Bu koskoca evrende Senden bir dünya yaratmaktır. |
|
Meltem KAYA |